KunstenLab Academie Brugge pakt uit met Nick Ervinck

Een jaar lang staan de nieuwste technologieën van de hedendaagse kunst centraal in de Brugse Bogardenkapel. Met de tentoonstelling GNI-RI sep 2016 en lezing met workshop van Nick Ervinck geeft het KuntenLab de aftrap voor verschillende artistieke en educatieve activiteiten.  

Het KunstenLab is een initiatief van Academie Brugge DKO en Academie Kunsthumaniora Brugge. Hierbij ambiëren beide partijen om een fab lab (fabrication laboratory) te realiseren. Het concept bestaat uit een coöperatieve werkplaats voor ontwerpers en ontwikkelaars. Hier kunnen zij gebruik  maken van een gemeenschappelijke infrastructuur zoals computers, 3D-printers en lasercutters.  Cross-overs, mixed-media, kruisbestuiving en communicatie behoren tot de belangrijkste kernwoorden bij dergelijke ondernemingen.  Eveneens organiseert het KunstenLab verschillende tentoonstellingen, workshops en kunstenaarslezingen voor de studenten en bezoekers. Hierbij kan het rekenen op de steun van Cultuurcentrum Brugge en de provincie West-Vlaanderen.

De kunstenaar

De keuze om Nick Ervinck (1981) als eerste te laten exposeren is evident. Al meer dan een decennia staat de Lichterveldenaar internationaal bekend voor zijn fascinatie voor het digitale tijdperk.  Het oeuvre van de kunstenaar zoekt verschillende spanningen op: de fysieke en virtuele wereld, het oude en het nieuwe,  de architectuur en de beeldhouwkunst, het natuurlijke en het industriële. De kiemen voor zijn kunstenaarschap ontspruiten al vroeg. Als kind experimenteert Ervinck graag met legoblokken, ook de eenvoudige constructieve speeltjes met pen-gatverbinding van Kinder Surprise spreken hem aan. Tijdens zijn tienerjaren speelt de kunstenaar verschillende games zoals SimCity. Bij dergelijke games staat het fantasierijk bouwen centraal. Vanaf zijn vijftiende heeft zijn opleiding aan de academie van Brugge een belangrijke impact. Hij komt er in contact met architectuur, keramiek en Photoshop. Als jongvolwassene gaat de kunstenaar  studeren aan het KASK in Gent. Nog even gaat hij er verder met fotografie, architectuur en stedenbouw. Vervolgens schakelt hij over naar de opleiding Mixed Media waar hij zijn artistieke vader Danny Matthys ontmoet. Al vlug maakt Ervinck monumentale sculpturen uit karton, gips en lijm. Medestudenten en docenten merken dat Ervincks werk steeds meer plaats bezet in het atelier.

3D-printing

Vandaag kennen we Nick Ervinck voornamelijk door het toepassen van de 3D-printtechniek. Op artistiek vlak biedt 3D-printing de mogelijkheid om kleine ingewikkelde ontwerpen als een reële vorm  te kunnen vervaardigen.  Een organische, speelse, dromerige en meestal gele vormentaal komt tot stand door reële motieven zoals koralen, lichaamsdelen en Chinese rotsen te transformeren. Zo vergen bepaalde complexe werken soms meer dan duizend uur tekentijd. De organische vormen van Barbara Hepworth en Henry Moore zijn belangrijke invloeden. Ervinck ziet de laatstgenoemde als de uitvinder van het gat in de sculptuur. Deze ingreep bestaat nog geen honderd jaar en is eveneens een belangrijke strategie van de kunstenaar. In andere domeinen heeft 3D-printing nog andere interessante toepassingen. Zo vervaardigt de medische sector allerhande protheses om het menselijk lichaam op een gepaste manier te laten functioneren. Eveneens kan 3D-printing op een negatieve manier gehanteerd worden. Via open sources kunnen mensen in een mum van tijd zelf wapens produceren.Naast de experimenten met 3D-printing maakt Ervinck monumentale sculpturen met de hand. Deze werken komen tot stand door het gebruik van polyuethaanschuim en polyester. De beeldhouwtechnieken van Michelangelo zijn bij deze ambachtelijke praktijk een belangrijke inspiratiebron

De sculptuur NABEKIARTS

De tentoonstelling in de Bogardenkapel toont zeven verschillende 3D-realisaties die handmatig zijn beschilderd. NABEKIARTS (2013-2014) behoort tot de reeks NOITATUM.  Thematisch speelt Ervinck in op de studie van genetische manipulatie van gewassen. Na de Tweede Wereldoorlog trachten Europa en de voormalige USSR tevergeefs een oplossing te bieden voor het wereldwijde voedseltekort. NABEKIARTS toont Ervincks persoonlijke futuristische visie. De aardbeien verschijnen als gemuteerde, hybride en flexibele planten die bevroren lijken in de tijd. Ervinck presenteert het fruit onder transparante boxen. Zo lijkt het werk een onderdeel te zijn van een curiositeitenkabinet van de toekomst.

De aardbeienstructuur is de getuigenis van een dialoog tussen de kunstenaar en dr. Ton den Nijs,  verbonden aan de afdeling Plant Breeding van de universiteit van Wageningen. Zo heeft de instelling een patent bekomen voor het telen van genetisch gemanipuleerde  aardbeien. Deze variant van de traditionele aardbei heeft minder bestrijdingsmiddelen nodig en kan langer geconserveerd worden.  NABEKIARTS weerspiegelt eveneens Ervincks interesse voor ikebana, de Japanse bloemschikkunst. De aandacht van kunstenaar gaat hier vooral naar de vorm en het lijnenspel dan naar de kleuren en de bloemen zelf. Tenslotte heeft Ervinck zich laten inspireren op de 18de-eeuwse porseleinen vazen uit Meissen. De vazen zijn overvloedig gedecoreerd met geïdealiseerde planten, dieren en wezens. Hierdoor komen ze nogal absurd over, maar ze getuigen wel van een grote ambachtelijkheid. Op zijn eigen manier wil Ervinck de barok- en rococostijl op een eigentijdse manier vertalen.

Benedict Vandaele

© 2019 by Benedict Vandaele

  • Facebook - Black Circle
  • Instagram - Black Circle